اینترنت اشیا با استفاده از حسگرهای محیطی، تصویری دقیق از شرایط واقعی مرکز داده ارائه می‌دهد. هر حسگر وظیفه مشخصی بر عهده دارد و مجموعه اطلاعات آن‌ها به مدیران کمک می‌کند تا وضعیت زیرساخت را به‌صورت لحظه‌ای ارزیابی کنند.

مهم‌ترین این حسگرها عبارت‌اند از:

حسگر دما (Temperature Sensor)

این حسگر دمای هوای ورودی و خروجی رک‌ها را اندازه‌گیری می‌کند و هرگونه افزایش غیرعادی دما را به سامانه مانیتورینگ گزارش می‌دهد.

حسگر رطوبت (Humidity Sensor)

رطوبت بیش از حد می‌تواند باعث ایجاد خوردگی و اتصال کوتاه شود، در حالی که رطوبت بسیار پایین احتمال ایجاد الکتریسیته ساکن (ESD) را افزایش می‌دهد. بنابراین کنترل رطوبت به اندازه کنترل دما اهمیت دارد.

حسگر جریان هوا (Airflow Sensor)

این حسگر مسیر حرکت هوای سرد و گرم را بررسی می‌کند و به مدیران نشان می‌دهد که آیا سیستم سرمایش به‌درستی هوای خنک را به تجهیزات می‌رساند یا خیر.

مثال واقعی : فرض کنید در یکی از راهروهای سرد (Cold Aisle)، تعدادی کابل به‌صورت نامناسب جلوی ورودی هوا قرار گرفته‌اند. در ظاهر همه تجهیزات سالم هستند، اما جریان هوای خنک به برخی از سرورها نمی‌رسد.

حسگرهای جریان هوا ، کاهش سرعت گردش هوا را تشخیص می‌دهند و سامانه مانیتورینگ هشدار صادر می‌کند. تیم فنی با جابه‌جایی کابل‌ها، مسیر جریان هوا را اصلاح کرده و از ایجاد یک Hot Spot جلوگیری می‌کند.

اگر این حسگرها وجود نداشتند، احتمالاً مشکل تا زمان افزایش شدید دمای تجهیزات شناسایی نمی‌شد.